« زمانيكه روم و ترك ( روسيه و غرب ) عليه شما شورش . . . و با يكديگر نيز مخالفت و كشمكش مىنمايند و جنگ و درگيرىها در جهان رو به افزايش مىرود ، هواداران تركان ، جهت استقرار در جزيره و خوارج روم به انگيزهء فرود آمدن در رمله به حركت در مىآيند » هم‌چنين در روايات آمده كه آغاز ظهور آن بزرگوار از ايران خواهد بود . « نقطه آغاز ظهور او از سوى مشرق است و چون آن هنگام فرارسد ، سفيانى خروج مىكند . » يعنى ، آغاز مقدمات و زمينهء ظهور آن حضرت بدست طرفداران سلمان فارسى ، ياران درفش‌هاى سياه انجام پذيرفته و نهضت آنان به دست مردى از قم به وجود مىآيد « مردى از قم قيام نموده و مردم را به حق دعوت مىنمايد . گروهى كه گرد او جمع مىشوند ، دلهاشان چون پاره‌هاى آهن محكم و استوار است و آنچنان نستوه‌اند كه از تندبادها و طوفانهاى كارزار نمىهراسند ، و از نبرد خسته و افسرده نشده و وحشتى به دل راه نمىدهند ، و همواره توكل و اتكاء آنها به خداوند است و فرجام نيكو از آن تقواپيشگان خواهد بود . » آنان پس از بپاخاستن و به وجود آوردن انقلابشان از دشمنان خود ( ابرقدرتها ) مىخواهند كه آنها را به حال خود رها نموده و در امور آنها دخالت نكنند ، امّا آنان بر اين امر اصرار دارند . « حق را مىجويند ، به آنان سپرده نمىشود ، بار ديگر خواستار آن مىشوند ديگر بار نيز سپرده نمىگردد ، با مشاهدهء اين وضع سلاح بر دوش گرفته ، و به مبارزه ادامه مىدهند تا خواستهء آنها را عملى مىنمايند ولى اين‌بار اينان نمىپذيرند ، تا اينكه قيام نموده . . . و پرچم نهضت را به دست صاحب شما يعنى ( حضرت مهدى ( ع ) ) مىسپارند ، و كشته‌هاى آنان شهيدان راه حق هستند » و به گفتهء روايات آنها سرانجام در جنگ طولانى خود پيروز گشته و دو شخصيتى كه وعده داده شده در بين آنان ظاهر مىشوند . كه يكى خراسانى بعنوان فقيه و مرجع ، يا رهبر سياسى ، و ديگرى شعيب بن صالح كه جوانى گندم‌گون ، با ريش كم‌پشت از اهالى رى ، مىباشد به‌عنوان فرماندهء نظامى مىباشد .